de Droom van Moon

"Ik heb al een jaar of 20 een droom, de droom der dromen"

Als kind wist ik al hoe ik wilde wonen, een stuk land waar een klein houten huisje op stond waar ik in de winter in kon slapen, in de zomer sliep ik op het mos onder de sterrenhemel.

Alles in de tuin was eetbaar of te gebruiken als medicijn en de dieren aten uit mijn hand. Leuk zo’n jonge meisjes fantasie denken velen, maar ik heb die droom nog steeds. Deze droom werd enkele jaren geleden weer aangewakkkerd door het lezen van de boeken van Anastasia, de vrouw die woonde op de Taiga en volledig in balans leefde met alles om haar heen. Wat een herkenning in haar liefde voor Moeder Aarde, wat een oeroude wijsheid bracht zij op simpele wijze in de praktijk.

Na mijn laatste reis naar het Amazonegebied in 2016, waar ik verbleef bij de Shuar indianen en een Natemamu ceremonie bijwoonde die mijn leven voorgoed veranderde voel ik dat het tijd is om mijn droom te manifesteren. Ik mag de inzichten en oude wijsheid gaan delen met anderen op een landje waar mens en natuur in balans zijn met zichzelf en elkaar, door gebruik te maken van permacultuur, plant-ceremonies en stilteretreats.

De wens is een plek die zoveel mogelijk zelfvoorzienend is qua water- en stroomvoorziening. Waar we eten uit het permacultuur voedselbos, de moes & bloemen tuin en het medicinale kruidenspiraal. Een energetisch schone plek met stiltehoekjes, een ceremonieruimte en yurt, een Moon-place voor de vrouwen, een hottub voor medicinale kruidenbaden en een vuurplek om je aan te warmen en om los te laten.

Het landje is er energetisch al, ik voel het al jaren, maar om het daadwerkelijk te manifesteren is er geld nodig wat ik (nog) niet binnen handbereik heb. Alleen als we samen dromen wordt dit stukje paradijs op aarde mogelijk.